Pieters generatie VI

Wapen Namen

Gezin:

Theodore Pieters(1786-1831)

kwartiernummer 88

Wapen Maastricht

Wapen Namen

Wapen Maastricht

Vader

Theodore Pieters werd geboren in Namen op 24-06-1786 als zoon van Joseph Pieters en N Pené. (NB. Vijf jaar later wordt bij zijn huwelijk iets afwijkends vastgesteld namelijk: Theodore, zoon van Noël Pieters en Marie Catherine Belaire, geboren in de loop van juni 1786). Gestorven te Maastricht op 03-01-1831, zijn vrouw en negen kinderen achterlatend, de oudste 19 en de jongste 2 jaar. De eerste gegevens van de Pietersen komen uit het archief van Namen en betreffen de inschrijving van Theodore als Frans dienstplichtige en zijn inlijving bij het 54e Regiment de Ligne met als depot Maastricht. Het signalement van Theodore was: Lengte 1 meter 596 mm, haren en wenkbrauwen kastanjebruin, grijze ogen, breed voorhoofd, stompe neus en uitstekende mond, een ronde kin en een vol gezicht. Van beroep was hij houtdraaier. Op 1 juni 1810 werd hij bevorderd tot korporaal.

Beroepen:

Adressen:

  • voor 1806 houtdraaier;
  • 1806 Frans militair in Maastricht, Duitsland, Polen en Spanje;
  • 1811 Frans douanier in 's Hertogenbosch;
  • na 1816 werkman;
  • 1820 varkensslagter;
  • 1825 spekverkoper.
  • 1811 's Hertogenbosch;
  • 1816 Koestraat 882 (19) Maastricht;
  • voor 1820 Wolfstraat 988 (5) Maastricht;

Huwelijk

Theodore Pieters 25 jaar, geboren te Namur 1786, wonende te Maastricht, zoon van Noël Pieters en Marie Catherine Belaire. De beide ouders zijn omgekomen bij de grote kruitexplosie in de stad Namen op 30 oktober 1790. Theodore trouwt te Maastricht op 01-12-1811 met Marie Jeanne Perrée, 19 jaar. Marie Jeanne is gedoopt te Lanaye (St.Pauluskerk) in België  op 21-07-1791 en is de dochter van Henri Perrée en van Marie Denoble.

De getuigen bij dit huwelijk waren niet de eerste de beste. Een verklaring hiervoor volgt uit een onderzoek van Jef Bartelet. Marie Jeanne was tot Bruidje van het jaar benoemd. (Zie familieverhalen)

Getuigen bij het huwelijk:

  • Jean Baptiste Roggieri, Préfet du Département, Baron de l'empire, membre de la légion d'honneur, 50 jaar (de Perfect van het Departement);
  • Etienne Ie Grand, baron de Merey, géneral de brigade, commandant dans la Departement, 55 jaar (de Brigade generaal);
  • Nicolas Mathias Joseph Franssen, conseiller de sa majesté en la cour impériale de Liège, president de la cour d'assise de ce Departement, 51 jaar (de Raadsheer van zijne majesteit de Keizer);
  • Louis Charbonnier, géneral de division, officier de la légion d'honneur, commandant d'armes de cette ville, 56 jaar (de Generaal van de 25ste Divisie).

Marie Jeanne stierf op 76-jarige leeftijd om half elf 's morgens te Maastricht op 23-10-1868 in de Wolfstraat,2897(5).

De huwelijksbijlagen bestaan uit het geboorte-extract van Marie Jeanne Perrée en een acte de notorieté omdat Theodore diverse gegevens niet kan overleggen.

Familie Perree

De vader van Marie Jeanne Perree is Hendrik Pierey  is geboren te Embourg in 1766. Hij is de zoon van Antoin Pierey en Marie Jeanne N.N. Hendrik trouwde in Lanaye (België) met Marie Denoble. Marie Denolble is geboren in 1761 in Lanaye en is de dochter van Jean Denoble en Marie Lamkin. Zijn beroep was steenhouwer (blokbreker), een beroep dat in de familie vaker voorkwam; meerdere kinderen zijn dat later ook, evenals een paar kleinkinderen. Hij woonde na 1802 in de Rue de l'enfer 22 = Helstraat= Bernardusstraat 37 het huis links voor de Helpoort. Voor 1802 woonde het echtpaar in Lanaye. Hun kinderen Maria Johanna (21-07-1791), Jan Baptist (14-07-1794), Henricus (1798) en Hubertus (1800) zijn geboren in Lanaye. Antoin (01-03-1802), Emanuel Joseph (20-02-1804) en Jean Laurent zijn geboren in Maastricht.

Hendrik Piery is gestorven in Maastricht op 31-08-1836, hij woonde toen in de Helstraat 942 (nu 37). Marie De Noble stierf te Maastricht op 23-06-1851. Ze was toen 90 jaar en woonde in de Koestraat 2586 (nu 9).
De namen van de familie wisselde nog al (Perree, Perée, Perey, Perrey, Perry).

Kinderen

  1. Laurens Pieters, geboren te s' Hertogenbosch in 1812;
  2. Pierre Pieters, geboren te s' Hertogenbosch in 1814;
  3. Maria Pieters, geboren te Maastricht op 26-04-1816 (getuigen: Hendrik Perée,52;Joannes Perée,22);
  4. Jan Baptist, geboren te Maastricht op 10-07-1818 (getuigen: Jan Baptist Perrée,24; J Baptist van Hoof,38);
  5. Hendrik Joseph Pieters, geboren te Maastricht op 20-03-1820 (getuigen: Henricus Pierey, 23; Henricus America,38);
  6. Antoon Joseph Pieters, geboren te Maastricht op 23-01-1822 (getuigen: Antoon Perrée,23; Hendrik Lenaerts,22);
  7. Josephina Pieters, geboren te Maastricht op 13-12-1824 (getuigen: Henricus Flerrée,61; Antoon Flerrée,23);
  8. Theodorus Pieters, geboren te Maastricht op 26-02-1827 (getuigen: Antoon Perrée,25; Joh. Laurentius Perrée,21);
  9. Lodewijk Nicolaas Pieters, geboren te Maastricht op 23-01-1829 (getuigen: Joh. Nicolaus Schols,43; Antoon Pierey,28).

Pieters Generatie VII

Wapen Maastricht

Gezin:

Noël (Joseph) Pieters(ca 1760-1790)

kwartiernummer 176

Wapen Maastricht

Wapen Maastricht

Wapen Maastricht

Vader

De echte voornaam is waarschijnlijk Joseph, zoals hij ook genoemd wordt op de conscriptielijst van zijn zoon Theodoor in 1806. Deze geeft bij zijn huwelijk aan dat hij totaal onbekend is met de geboorteplaats van zijn vader en dat moet dus vrijwel zeker niet Namen geweest zijn, waar hij zelf geboren is. Anders zou dat wel bekend geweest zijn. Als Staats militair kan Joseph Pieters wel overal vandaan gekomen zijn, maar gezien zijn naam denkelijk uit Nederlandstalig gebied. Theodoor zegt ook niets te weten van zijn vaderlijke grootouders, die vanwege de gevorderde leeftijd van zijn vader (hoe weet hij dat?) bij diens dood in 1790, waarschijnlijk al lang hemelen zijn. 

Vraagtekens bij Joseph Pieters

Zoon Theodore noemt zijn vader 'officier de genie au service d'Hollande'. Deze komt echter niet voor op de officierslijsten van het Staatse leger. Wat waarschijnlijk zeker wel waar geweest zal zijn, is dat Joseph Pieters voor de Franse tijd Staats militair was in de barrièrestad Namen; mogelijk daar misschien zelfs geboren is als zoon van een Maasschipper. Dat laatste zou ook kunnen verklaren waarom de woonplaats van de grootouders (wonende op het schip?) en de geboorteplaats van vader Joseph onbekend gebleven zijn en ook waarom Joseph een schippersdochter (soort zoekt soort'?) trouwde. Aan de naam te horen waren de Pietersen zeker niet oorspronkelijk van Namen; misschien zelfs wel van Maastricht, waar die naam niet bepaald zeldzaam was. En tot slot van deze gokronde: pontonniers (de voorlopers van onze genie) waren -denkelijk om hun bekendheid met water - bij voorkeur voormalige schippers. Wie het weet mag het zeggen. Noël Joseph Pieters is gestorven te Namen op 30-10-1790, bij de grote explosion du magasin de poudre.

Huwelijk

Noël Pieters trouwde met Marie Catharina, dochter van schipper Guillaume Belaire en Marie Angelique Bourgeois. Marie Catharina is gestorven te Namen op 30-10-1790, omgekomen bij de ontploffing van het kruitmagazijn.maar is niet geregistreerd.

Kinderen

  1. Theodore Pieters,geboren in Namen op 24-06-1786.

Geschiedenis

Nederland vóór de Franse tijd

In 1715 werden de Zuidelijke Nederlanden overgedragen aan het Habsburgse Rijk (Oostenrijk). Het was een zeer rustige periode, alleen in de jaren 1744-1748 werd het gebied bezet door het Franse leger. De Oostenrijkse vorsten wilden de principes van de Verlichting toepassen en lieten meer vrijheden toe. De pogingen van keizer Jozef II om de staat drastisch te hervormen, gaf aanleiding tot de Brabantse Omwenteling (1790). Door onenigheid tussen progressieven en conservatieven viel het land na nog geen jaar opnieuw in Oostenrijkse handen. In Luik hing het bewind af van de verlichte of conservatieve opvattingen van de prins-bisschop. In 1789 brak er een progressieve opstand los tegen de prins-bisschop, omdat zijn beleid door de bevolking als te reactionair werd beschouwd. Hij werd neergeslagen door de Oostenrijkers in het zog van hun herovering van de Zuidelijke Nederlanden. Luik en de Zuidelijke Nederlanden werden in 1792 door de Franse Republiek veroverd, maar in 1793 door Oostenrijk heroverd. In 1794 kwamen zij definitief onder Frans bewind.Een sterke bevolkingsaangroei en technologische innovatie in deze periode legden de basis voor de Industriële Revolutie van de XIX de eeuw. Een goed uitgebouwd wegennet verbeterde de handel. De Compagnie van Oostende was in de jaren 1720 zelfs een zware concurrent voor de theehandel van de grote mogendheden, alvorens de Keizer haar om dynastieke redenen ontbond.